Formalna data powstania Fundacji Adoremus Te Christe przypada 8 grudnia o godz. 12.00 2022 roku.
Dlatego uważamy Maryję za założycielkę tego dzieła - zrodziło się ono w Niepokalanym Sercu Maryi i wyrosło z doświadczenia całkowitego oddania się Matce Bożej. Każdą misję, którą prowadzimy staramy się przeżywać w postawie oddania się Matce Bożej i wierzymy, że to Ona wskazuje miejcca kaplic wieczystej adoracji Jej Syna.
Spojrzenie Jezusa z krzyża na swoją Matkę to być może jedno z najbardziej mistycznych wydarzeń w historii ludzkości. To właśnie Maryja w sposób szczególny może nam pomagać w adoracji. Pod krzyżem Jezus oddał nie tylko ostatnie tchnienie - oddał Kościołowi Maryję.
„Oto Matka twoja” - mówi Chrystus do umiłowanego ucznia.
Te słowa nie były skierowane wyłącznie do Jana. Były i są one kierowane do każdego z nas, szczególnie do tych, którzy stają pod krzyżem: przy ołtarzu, w adoracji. Także do ciebie.
Maryja staje się Matką Eucharystii - nie w sensie funkcji liturgicznej, ale duchowej bliskości z tajemnicą Ciała i Krwi Jej Syna. Jezus słowami: „Niewiasto, oto Syn Twój” otworzył Niepokalane Serce Maryi, którego największą troską od tamtej chwili stało się wieczne zbawienie wszystkich ludzi.
Miłość do Maryi jest odpowiedzią na pragnienie Serca Jezusowego - wyrażone w chwili, kiedy rodziły się sakramenty Kościoła. Maryja nigdy nie skupia uwagi na sobie. Ona wskazuje na Jezusa. Jej słowa z Kany Galilejskiej: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie” (J 2,5) to pierwsza lekcja eucharystyczna - lekcja posłuszeństwa Słowu, które staje się Ciałem. Maryja jest tą, która przyjęła Słowo całą sobą - dosłownie i cieleśnie - zanim jeszcze Słowo zostało połamane w chlebie. I pozostała przy Nim aż do końca, ucząc nas, że Eucharystia nie zaczyna się tylko przy ołtarzu, ale w fiat codziennego życia - „niech się stanie”.
Święty Jan Paweł II w encyklice Ecclesia de Eucharistia napisał: „Maryja jest kobietą eucharystyczną całym swoim życiem” (EdE, 55), a dalej: „Kontemplując Maryję w tajemnicy Eucharystii, Kościół znajduje w Niej wzór nieustannej jedności z Chrystusem” (EdE, 54).
Określenie Maryi mianem „Niewiasty Eucharystii” dobrze oddaje to, jak przeżywała swoją wiarę.
Maryja pokazuje, jak duchowe owoce Eucharystii wprowadzać w codzienne życie. Kościół widzi w Niej doskonały przykład głębokiego uczestnictwa w tej świętej tajemnicy. Jej postawa uczy pełnego zaufania wobec tego, co przekracza ludzkie rozumienie - wobec tajemnicy Eucharystii. To właśnie Maryja jako pierwsza odpowiedziała na nią „posłuszeństwem bez wahania” (EdE, 54).
Całe Jej życie ukazuje również „wymiar ofiarny Eucharystii” (EdE, 56). Był on obecny już wtedy, gdy wraz z Józefem ofiarowała Jezusa w świątyni (por. Łk 2,22), ale szczególnie objawił się w przyjęciu proroctwa Symeona, które zapowiadało przyszłe cierpienie Syna. Od tego momentu Matka Jezusa każdego dnia duchowo przygotowywała się do wydarzeń Kalwarii, żyjąc - jak pisał Jan Paweł II - w „antycypowanej Eucharystii, komunii duchowej pragnienia i ofiary” (EdE, 56). Pełnia tej jedności z Chrystusem wyraziła się pod krzyżem, a później była kontynuowana w Jej uczestnictwie w Eucharystii sprawowanej przez Apostołów jako „pamiątce Męki”. W godzinie śmierci Jezusa Maryja została dana uczniowi jako Matka - a przez niego każdemu z nas.
Udział w Eucharystii niesie więc zaproszenie do przyjęcia Maryi jako duchowej Matki. Przyjmując Maryję jako duchową Matkę, wyrażamy chęć upodabniania się do Chrystusa. Maryja w tej drodze nieustannie pozostaje przewodniczką i pomocną towarzyszką. „Jeśli Eucharystia jest tajemnicą wiary, która przewyższa nasz intelekt, a przez to zmusza nas do jak najpełniejszej uległości Słowu Bożemu, nikt tak jak Maryja nie może być wsparciem i przewodnikiem w takiej postawie” (EdE, 54).