Inauguracja kaplicy wieczystej adoracji jest zwieńczeniem całej misji i jednocześnie początkiem nowego etapu życia parafii. Kończy czas przygotowań, a rozpoczyna nieustanną obecność Jezusa Eucharystycznego pośród swojego ludu. Od tej chwili Najświętszy Sakrament pozostaje wystawiony do adoracji 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu.
Jest to wydarzenie o wyjątkowym znaczeniu dla całej wspólnoty Kościoła lokalnego. Dlatego powinny w nim uczestniczyć wszystkie osoby, które na różnych etapach włączyły się w przygotowanie tego dzieła.
W inauguracji uczestniczą przede wszystkim: ksiądz biskup diecezjalny, ksiądz proboszcz, kapłani z parafii oraz z dekanatu uczestniczącego w misji, koordynator prowadzący,, koordynator główny, koordynatorzy blokowi i godzinowi, wszyscy adorujący, osoby zaangażowane w powstanie kaplicy oraz - jeśli jest to stosowne - dobroczyńcy i sponsorzy, którzy wsparli realizację tego dzieła.
Uroczystość rozpoczyna się Mszą Świętą inauguracyjną. Po jej zakończeniu wierni w procesji udają się do kaplicy, gdzie następuje uroczyste przeniesienie i wystawienie Najświętszego Sakramentu. Od tej chwili rozpoczyna się nieustanna adoracja.
Jeżeli istnieje taka możliwość, po zakończeniu obrzędów liturgicznych warto zorganizować wspólny posiłek dla osób szczególnie zaangażowanych w przygotowanie misji: księdza biskupa, kapłanów, koordynatora głównego, koordynatorów blokowych oraz osób, które w szczególny sposób przyczyniły się do powstania kaplicy.
Jest to nie tylko okazja do podziękowania za wspólnie wykonaną pracę, ale także moment wdzięczności wobec Boga za dar nowego miejsca nieustannej modlitwy.
Liturgia Mszy inauguracyjnej
Liturgia inauguracyjna powinna być przygotowana z najwyższą starannością i godnością, ponieważ staje się widzialnym znakiem narodzin nowego miejsca nieustannej obecności Jezusa Eucharystycznego.
Jeżeli pozwalają na to przepisy liturgiczne (np. w niedzielę okresu zwykłego), można celebrować Mszę Świętą według formularza o Najświętszym Sakramencie.
Cała celebracja powinna zostać ubogacona odpowiednio przygotowanymi komentarzami liturgicznymi, odczytywanymi przez kapłana lub lektora. Ich zadaniem jest pomóc wiernym głębiej przeżyć poszczególne momenty liturgii, zrozumieć symbolikę obrzędów oraz uświadomić sobie wyjątkowy charakter inauguracji wieczystej adoracji. Komentarze powinny być krótkie, głęboko zakorzenione w liturgii Kościoła i prowadzić uczestników ku modlitwie, a nie zastępować samą liturgię.
Przebieg celebracji
Liturgia rozpoczyna się uroczystą procesją wejścia, w której uczestniczą służba liturgiczna, kapłani oraz ksiądz biskup jako główny celebrans.
Po znaku krzyża ksiądz biskup wita zgromadzonych wiernych, dziękuje wszystkim za zaangażowanie w powstanie kaplicy oraz podkreśla znaczenie tego wydarzenia dla całej diecezji. Następnie krótkie słowo może skierować również ksiądz proboszcz.
Warto, aby w liturgię czynnie włączyli się koordynatorzy misji, podejmując posługę lektorów, psałterzysty lub modlitwy wiernych. Szczegóły należy wcześniej ustalić z księdzem proboszczem oraz ceremoniarzem.
Podczas procesji z darami szczególne miejsce zajmuje Księga Adoracji, niesiona przez koordynatora głównego. Można również przynieść świece, które po zakończeniu liturgii zostaną zapalone w kaplicy jako znak nieustannego czuwania przed Jezusem Eucharystycznym. Pięknym zwyczajem jest ponawianie tego gestu podczas kolejnych rocznic inauguracji kaplicy.
Hostia przeznaczona do wystawienia w monstrancji powinna zostać konsekrowana podczas tej Eucharystii. W późniejszym funkcjonowaniu kaplicy należy pamiętać o jej regularnej wymianie zgodnie z obowiązującymi przepisami liturgicznymi.
Na koniec Eucharystii następuje wystawienie Najświętszego Sakramentu oraz krótka adoracja. W tym czasie można odśpiewać litanię do Najświętszego Sakramentu lub inne odpowiednie śpiewy eucharystyczne.
Po zakończeniu adoracji śpiewany jest hymn Te Deum laudamus (Ciebie, Boga, wysławiamy), po którym ksiądz biskup udziela uroczystego błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem.
Procesja do kaplicy
Po błogosławieństwie rozpoczyna się uroczysta procesja do kaplicy wieczystej adoracji.
Najświętszy Sakrament niesiony jest pod baldachimem przez księdza biskupa. Jeżeli warunki na to pozwalają, wierni mogą uczestniczyć w procesji z zapalonymi świecami.
Zalecana kolejność procesji jest następująca:
- krzyż procesyjny,
- kadzidło,
- kapłani,
- ksiądz biskup niosący Najświętszy Sakrament,
- koordynator prowadzący misję,
- koordynator główny i koordynatorzy blokowi,
- pozostali wierni.
Po wejściu do kaplicy w pierwszej kolejności wchodzą ksiądz biskup, kapłani, koordynator prowadzący, koordynator główny, koordynatorzy blokowi oraz adorujący rozpoczynający pierwszą godzinę czuwania.
Rozpoczęcie nieustannej adoracji
Po ustawieniu monstrancji na tronie eucharystycznym następuje uroczyste okadzenie Najświętszego Sakramentu przy śpiewie odpowiedniej pieśni eucharystycznej.
Następnie liturgia ustępuje miejsca ciszy.
To właśnie cisza staje się pierwszym i najpiękniejszym hymnem nowo powstałej kaplicy. W tej chwili rozpoczyna się nieprzerwana adoracja, która - dzięki wiernej obecności adorujących - będzie trwała dniem i nocą.
Księga Adoracji zostaje umieszczona w przygotowanym miejscu. Jako pierwszy wpisu dokonuje ksiądz biskup, następnie ksiądz proboszcz, pozostali kapłani oraz adorujący rozpoczynający pierwszą godzinę czuwania.